Doen of laten; meer of minder praten?

on vrijdag, 21 februari 2014. Posted in Artikelen polyamoriecafé

Het eerste polyamoriecafé van het nieuwe jaar was donderdag 20 februari 2014 in Houten. Mensen die eerder kwamen zagen we terug; bijzonder om hun proces te volgen en te leren van hun ervaringen. Er waren ook nieuwe deelnemers met nieuwe verhalen. Doel van de avond: informatie uitwisselen, spiegelen, inspiratie opdoen en ervaringen delen.  

Hart ballonNa de kennismaking zijn we opgesplitst in vijf subgroepen met elk een eigen thema:

  • Behoeften en verwachtingen (en hoe bespreek je die met elkaar)
  • Doen of laten (hoe ga je om met verschil van tempo in het proces)
  • Praktische zaken: tijd, geld, ruimte en balans
  • Wat betekent polyamorie voor je persoonlijke ontwikkeling, identiteit en levensvisie?
  • Jaloezie Na afloop werd plenair met elkaar gedeeld wat er in de diverse groepjes was besproken.

Tempo in ontwikkeling

We zijn allemaal verschillende mensen en ieder mens heeft zijn eigen tempo in het proces. Doordat dit tempo onderling (sterk) kan verschillen is het zeer belangrijk met elkaar in gesprek te gaan over behoeften en verwachtingen. Er wordt geconstateerd dat hierbij de wil vraag heel belangrijk is. Wil je verder komen met elkaar? Heb je de bereidheid om samen te veranderen, te ontdekken en te onderzoeken? Wil je luisteren naar elkaar wat er werkelijk leeft bij de ander? Het gaat hierbij niet om gelijk tot oplossingen te komen of elkaar overtuigen, maar om de bereidheid in beweging te komen. De volgende stap is kijken wat deze beweging zou kunnen zijn. Behoeften, mogelijkheden en grenzen van de diverse partners kunnen hierbij uiteenlopen en dus spreken we met elkaar over hoe je om kunt gaan met dilemma’s waarbij je partner iets wil en jij (nog) niet.

Tempo van de langzaamste

De één wil iets wel en de ander niet, hoe ga je daar mee om? Moet je wachten, forceren, doorzetten of uitstellen? Het volgen van het “tempo van de langzaamste” kan hierbij een leidraad zijn. Samen veel praten, afstemmen en overleggen en wachten tot een beter of geschikter moment. Dit kan goed werken, maar wat gebeurt er als het niet werkt maar de boel juist vastzet? De actie blijft uit en in plaats van ondervinden en in beweging komen wordt er over gepraat. Kan het zijn dat het tempo van de langzaamste dan belemmerend werkt?

Handhaven van de veiligheid

Frictie of verandering in je relatie ondermijnt de veiligheid en zekerheid. Je wil in je relatie graag weten waar je aan toe bent. Je wil duidelijkheid en grip hebben op de ander en zijn gedrag. Je vindt het heerlijk als jullie behoeften op elkaar zijn afgestemd en jullie weten wat je van elkaar kunt verwachten. Wanneer één van jullie echter afwijkt van deze (onbewuste) gezamenlijke spelregels, ontstaat er onrust. Verandering brengt vaak de angst voor verlies met zich mee. Daarom hou je liever vast aan het bekende. Om de vertrouwdheid en geruststelling te behouden, richt je je op wat de ander moet doen of laten.

Doen of laten? Meer of minder praten? Marjolijn deelt haar situatie hierover. Ook zij had met haar man de regel: we volgen het tempo van de langzaamste. En die langzaamste was zij. Achteraf ziet ze duidelijk dat het voor haar een controlemiddel was. Een manier om van alles uit de kast te halen om haar partner tegen te houden en te remmen in zijn ontwikkeling en zoektocht. Marjolijn zegt hierover: “we bleven uren, weken, maanden, praten, praten en ruzie maken en in cirkels ronddraaien. Het kostte heel veel energie, terwijl het meestal ging over fictieve situaties die zich in de werkelijkheid nog niet eens plaatsvonden. Achteraf zie ik heel scherp dat we niet in beweging durfden te komen. We stagneerden het proces. Verandering gaat om ervaren en om te ervaren moest er actie komen en dat laatste was te eng. Dus saboteerde ik dat door continue te zeggen dat ik er nog niet aan toe was. Het tempo van de langzaamste werd mijn middel om te rekken en mijn eigen vrees niet onder ogen te hoeven zien maar bij de ander te leggen”. Nu Marjolijn er op terug kijkt, had ze liever gewild dat haar partner meer voor zijn eigen keuzes was gaan staan. Dat had haar de kans gegeven haar eigen angsten en gevoelens meer onder ogen te zien, in plaats er van weg te lopen. Nu heeft zij gevoel dat ze alle ruimte heeft gekregen om met regels, beperkingen en controle de ander te beperken, maar onvoldoende gericht was op haar eigen emoties en rol hierin.

Moed = bang + actie

Ook Pieter vindt dat moed gaat over je bang zijn nemen en stappen zetten. Praten is zinvol en nodig, maar is zeker niet de enige weg en ook niet de weg die het meeste opleverde. Zolang we denken in termen van verandering door het verstrijken van tijd, in termen van een revolutie ergens in de toekomst vindt er in het heden geen verandering plaats. We hebben vaak een (onbewuste) wens alles te laten zoals het is. Ook het hebben van idealen in de toekomst is soms een aanvaarde en gewaardeerde vorm van uitstel. Verandering is niet mogelijk, zolang de gevoeligheid ervoor niet is ontwaakt. Praten is noodzakelijk, maar dient gevolgd te worden door handelen. Bij Pieter kwam er juist meer progressie toen er werd geëxperimenteerd. Pas toen kon er worden gesproken over wat wel of niet goed voelde of waar bijstellen nodig was. Kortom: dat kon pas na te hebben ervaren. En om te kunnen ervaren, moet je soms iets doen wat nog spannend of moeilijk is.

De wil en de bereidheid hebben

Uiteindelijk komen we dus weer uit aan we mee begonnen. Heb je de bereidheid om in beweging te komen? En heb je de wil om te veranderen? Het heeft geen zin het proces te saboteren als je het eigenlijk toch niet wil. Wat kan jij zélf doen om deze situatie te verbeteren? Het is niet zozeer interessant om te kijken hoe je dingen kunt “voorkomen” of kunt “oplossen”, maar juist meer de diepere laag eronder te doorvoelen en te doorgronden. Dit betekent dus niet concentreren op wat de ander wellicht doet of nalaat, maar voelen wat dit doet met jou. Je creëert dus niet (onbewust) een nieuwe strategie hoe je er mee om kunt gaan of jezelf er tegen kunt ‘wapenen’, maar gaat werken aan een klimaat waarin je samen verder kunt komen en uiteindelijk eigen keuzes kunt maken.

Informele borrel

Het was een heerlijke avond met een enorm fijne en dynamische groep. Door de kleinere groepjes waren mensen in de gelegenheid om hun dagelijkse praktijk in te brengen. Het was duidelijk te merken dat er op individueel niveau flink was gespiegeld en gedeeld. Zo zei Karel dat hij het heel fijn vond dit keer feedback te krijgen van een aantal mannen. Het gaf hem een andere kijk op de zaak. Er werd in ontspannen sfeer nog flink nagepraat en gelachen tijdens de borrel.

Ben je er de volgende keer ook bij?

Het eerstvolgende polyamoriecafé voor de regio Utrecht is op donderdag 17 april 2014. Schrijf het in je agenda en meld je aan!loesje

  • Waarmee kun jij anderen inspireren?
  • Wat zijn jouw vragen?
  • Waar loop je tegen aan?
  • Waar wil je meer over weten?
  • Wat heb je tot nu toe gedaan/ervaren?
  • Werkt dit (nog) voor je?
  • Wat neem je mee?
  • Wat heeft polyamorie je gebracht?
  • Waar ligt je vraag of uitdaging?  

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast U kunt hieronder inloggen

Komende evenementen

Geen evenementen

Inschrijven nieuwsbrief



Ontvang HTML?

Joomla Extensions powered by Joobi